Archive for the ‘poëzie’ Category

P.S.

Later, veel later, zie ik de verlichte ramen der nachtbrakers weerspiegeld in het water op de daken, en de katten sluipen tevoorschijn uit hoeken en gaten en sissen en grommen en vechten om te bepalen: wie is morgen nog kater.

Behalve jij

In drie dagen tijd

jaren ouder maar

gelukkig

geen zak wijzer

waarom zou je ook

we stammen allemaal af

van de apen

behalve jij en je

zwakzinnige vriend

natuurlijk

wat kunnen we anders

dan proberen om

hand in hand

een beetje

omhoog te vallen.

 

Verschenen in de laatste editie van Het Gat, losbladig magazine van Down The Rabbit Hole 2015.

Gedicht om (niet) in te geloven

god in het vuil onder je vingernagels

of niet – gewoon geil genot, geniet en

geloof me hij vindt jou eerder dan

dat jij hem ziet – want hij bestaat al

als je denkt van niet.

 

Verschenen in de openingseditie van Het Gat, losbladig magazine van Down The Rabbit Hole 2015. Titel: Pete Teboskins. Goed kauwen.

Einde

Eenmaal gewend aan het vallen

perfecte staat van trage paniek

bouw je vleugels terwijl je al vliegt

we zijn verdomme helemaal het einde

maar niet van deze wereld

eerder het begin

van een elke dag nieuwe.

Start.

 

IN/UIT

Een circushond weet zelf niet dat hij circushond is

al kent hij alle kunstjes houdt hij hijgerig alle ballen

in de oudbakken lucht tot iedereen zegt AF en ZIT lees

IN en UIT ja eindelijk die baard eraf die bril die broek

je kwispelt kwijlt hetzelfde liedje andere groef – shit wat

ben je goed afgericht!

krijg je een koekje

zeg je woef

 

Verschenen in Het Gat nr. 03 van zaterdag 28 juni 2014. Het Gat is het losbladig magazine voor muziekfestival Down The Rabbit Hole.

Wet dream

De wetten gelden niet (dat is een wet)

voor dorstigen aan de waterplaats en

wolven, uitgehongerd door helpdesks

en work stations, de wetten gelden niet

(dat is een wet) bij nood aan de man

nood aan de vrouw nood aan alles wat

zonder systeemplafond nog targets haalt

of beter raakt, bull’s eye voor bullshit

en callcentre blues, de wetten gelden

de getten welden niet (zat is een wet)

 

Verschenen in Het Gat nr. 01 op 27 juni 2014. Het Gat is het losbladig magazine voor muziekfestival Down The Rabbit Hole.

Ik hoorde de nieuwe buren neuken

Ik hoorde de nieuwe buren neuken

dat zou in principe opwindend kunnen zijn

maar ik heb ze gezien (ze stelden zich netjes voor)

en eh nou

nee

 

Stof

Dochter ving een vlinder, aan de vleugels, met haar vingers. Ze deed het omdat het kon, ze is nog jong. Het ging haar nog niet om het goudstof, nodig voor het vliegen.

Dit land

hier miezert het misprijzen als confetti

hier flakkert het feest alleen nog in de schimmen

aan gene zijde van bewakingscamera’s hier

juicht de stront hoog tegen de muren van

tankstations blaffen hellehonden benzinewalm

talmen hoerenlopers tissues bij de hand hier

stroomt van alles en de muziek onafgebroken

uit speakers – hier doet men alsof

het altijd donker is maar nooit meer nacht

hier heeft iedereen alleen nog

muntgeld voor ogen.

 

(Mijn inzending voor de Turing Nationale Gedichtenwedstrijd. Het gedicht heeft de eerste selectie niet overleefd. Ik wel, kan ik u geruststellen.)

Kiezer

wij laten ons toch zeker
door niemand vertellen
hoe het ook al weer zit?

het zit tóch voor geen meter
dat keurslijf, dat stramien
die Mercedes van drie ton

tót iemand in dit onderbuikse
ons onbehagen verwoordt
zoals een horoscoop
de week zo goed voorspelt

wie het weet mag het zeggen
menig sofist ziet zijn kansel schoon
pak van ons hart op maat genaaid
de nieuwe kleren van de kiezer