Archive for January, 2011

Z

herhaling van zetten
slaapverwekkend
sleept ons voort in
zuigende sleur
zware muren
zielsverblindend
we weten nu wel wie we zijn

eeuwige uren
zwijgen verzengend
zwanger van
krakende zoldergeur
zure planken
knagen als klokken
klagen
wat doen we nog hier

zeg ons gewoon
waar we niet durven kijken
uit schaamte
en zegen die niet meer!
laat ons maar zien
wat we zelf niet meer zoeken
inzichten
uitwegen
kaal van pijn

weinigen wringen zich
door de kieren
schichtige wezens
zuinig met tijd
dwalen voorzichtig
en licht als engelen
slapen geduldig

zonder spijt

Origami

Ik zag haar dansen met haar ogen dicht, tot ze niet meer wist waar ze was. Maar boven de zwetende massa zag ik haar zweven – precies daar, waar klanken in vormen en kleuren veranderen. Ze vouwde zich langzaam en ritmisch tot een landschap met de eenvoud van origami, mooi en complex, een pure ruimte in duizend dansende dimensies, een oneindig maar intiem universum, traag draaiend rond de kolken van warm licht waarin je zwemt wanneer je je ogen sluit tegen de zon; en aan de glimlach rond haar lippen zag ik dat daar, precies daar, de liefde opwelt als jonge papaver in het ochtendlicht, klein en kwetsbaar, zacht trillend van genot. Ik dacht te zien dat ze daar was, waar ze klank en kleur en gelukkig was; misschien was ze god.

Tweedehands

Ik zag een losse handschoen liggen, zo te zien zonder hand. Daar kun je heel wat droevige verhalen bij bedenken. Maar ik dacht alleen: die is een seconde na verlies al – hoewel zonder hand – tweedehands.